De laatste dagen was Doerak was loom en sloom. Hij had geen trek in eten en lag bijna constant te slapen.
Vandaag naar de WHG Dierenziekenhuis in Alkmaar geweest. Dierenarts José onderzocht Doerak uitgebreid. Doerak liet het allemaal gelaten toe. Voor de zekerheid wilde Jose toch nog even een röntgenfoto maken. Op de foto was duidelijk te zien dat de maag vergroot en waarschijnlijk vol was. Dierenarts Aldo was er en die heeft direct een echografie uitgevoerd.
Doerak moest op zijn rug liggen in een speciaal soort kussen. Nou dat vond hij helemaal niet erg. Zijn favoriete slaaphouding. Hij zakte dan ook lekker weg waarop de assistente reageerde dat ze hem helemaal los kon laten. Zo ontspannen was hij.
Ook daar was te zien dat er iets niet helemaal klopte. Het leek wel of er iets voor de uitgang van de maag zat. Ik moest Doerak achterlaten. Ze gingen direct met een camera in zijn maag kijken. Later werd ik teruggebeld dat ze de maag hadden leeggehaald. De inhoud had een aparte kleur. Toch wilde ze zekerheid en overlegde om over te gaan tot opereren. Even later ging hij onder het mes. Na een uurtje werd ik gebeld dat hij weer uit de OK was. Ze hadden wel iets van een stolsel gevonden. Jose hoopte dat het de oorzaak was van het probleem. We mochten hem aan het eind van de middag weer halen.
Zijn maagwand zag er niet goed uit, te rood. Om te kijken waar dit vandaan komt, is er een stukje weefsel opgestuurd. Heel spannend, over 10 dagen krijgen we uitslag.
Om 5 uur werd hij uit de recovery gehaald. Beetje wankel op de poten. Hij kwispelde zachtjes ten teken van herkenning maar was nog zichtbaar duf. Hij kwijlde nog wat.
Na een duidelijke uitleg van Dierenarts Ignas reden we naar huis. Doerak op een kussen en een kleedje om hem warm te houden. Margriet ging achterin bij hem zitten.
Thuis hebben we hem in zijn mand gelegd. Luna was nieuwsgierig en gespannen. Ze blafte tegen Doerak. We houden ze maar een beetje gescheiden. Doerak ligt veel te slapen maar als hij even alleen is gaat hij uit zijn mand en wil hij naar buiten. Het is aandoenlijk om Doerak zo te zien. Zo sterk en actief als hij normaal is.
Hij heeft zijn eerste medicijnen al gehad. Daar doet hij gelukkig niet moeilijk over. Ik hoop dat hij de nacht goed doorkomt.
.
.
